FTL، LTL و گروپاژ روش‌های متفاوت استفاده از ظرفیت جاده‌ای‌اند. کمترین نرخ اعلامی لزوماً کمترین هزینه کل لجستیک نیست؛ تعداد جابه‌جایی، انتظار، بسته‌بندی، ریسک خسارت، پنجره تحویل و اثر موجودی نیز باید سنجیده شود.

FTL یا کامیون کامل

در FTL معمولاً کامیون یا تریلر برای یک محموله یا یک مشتری اختصاص می‌یابد. این روش برای بار با مصرف عمده ظرفیت، زمان‌بندی سخت، ممنوعیت اختلاط، نیاز به پلمب یا کنترل دما و شرایط خاص بارگیری یا تحویل مناسب است.

خرده‌بار (LTL)

در حمل خرده‌بار (LTL) چند محموله می‌توانند یک خودرو را با برنامه مشخص بارگیری و تحویل به‌اشتراک بگذارند. برای بار متوسط مقرون‌به‌صرفه است، اما ترتیب مسیر، سازگاری کالا، وضعیت گمرکی و دسترسی به نقاط بارگیری باید دقیق هماهنگ شود.

گروپاژ

در گروپاژ، بارهای کوچک معمولاً از طریق پایانه یا هاب تجمیع می‌شوند. کالا ممکن است جمع‌آوری، برچسب‌گذاری، اندازه‌گیری، کوتاه‌مدت انبار، کراس‌داک و دوباره بارگیری شود. برای محموله کوچک اقتصادی است، ولی جابه‌جایی بیشتری دارد و به برنامه حرکت هاب وابسته است.

ظرفیت قابل محاسبه چگونه تعیین می‌شود؟

قیمت جاده‌ای می‌تواند بر اساس وزن واقعی، متر طول بارگیر، جای پالت، حجم، نوع تجهیزات یا ظرفیت اختصاصی محاسبه شود. بار سبک اما حجیم یا غیرقابل‌چیدمان ممکن است بیش از وزن خود ظرفیت اشغال کند؛ ابعاد و قابلیت چیدمان باید دقیق اعلام شود.

سازگاری و کنترل ریسک

راهنمای تصمیم

اطلاعات لازم برای نرخ دقیق

کدپستی مبدأ و مقصد، نوع کالا، کد HS در صورت اطلاع، تعداد بسته، ابعاد، وزن ناخالص، قابلیت چیدمان، تجهیزات بارگیری، بازه بارگیری، محدودیت تحویل، دما یا ADR، وضعیت گمرکی و اینکوترم همراه محل نام‌برده ارائه شود.

یادداشت عملیاتیرویه‌های مرزی، مدارک، هزینه‌ها و ظرفیت خدمات ممکن است تغییر کنند. پیش از اعزام، الزامات روز مربوط به نوع کالا، مسیر و رویه گمرکی دقیقاً تأیید شود.

منابع و مطالعه بیشتر

بررسی یک محمولهبررسی یک محموله